เหวยฉี หรือ โกะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน เป็นสิ่งที่แสดงออกถึงความเก่าแก่และลึกซึ้งของอารยธรรมของจีน ต่อมาได้ถูกเผยแพร่มาที่เกาหลีและญี่ปุ่น และที่ญี่ปุ่นนี้เองที่เป็นแผ่นดินทองของโกะ

เหวยฉีเป็นที่นิยมเล่นกันในหมู่ปัญญาชนชั้นสูงและขุนนางผู้บริหารประเทศ ในสมัยนั้น ถือเป็นหมากกระดานประจำชนชาติจีน ถูกจัดเป็น 1ใน 4 ศิลปะประจำชาติจีน ต่อมาโกะได้ถูกเผยแพร่มายังเกาหลีและญี่ปุ่น โกะรุ่งเรืองอย่างมากในญี่ปุ่นในสมัยโชกุนโตกุกาว่า ได้สนับสนุนให้ทหารเล่นโกะ เปลี่ยนวิธีการรบด้วยกำลังเป็นการรบด้วยปัญญา และยังสนับสนุนให้โกะแพร่หลายมากขึ้นโชกุนโตกุกาว่าได้ตั้งสำนักโกะขึ้น 4 สำนัก เพื่อคัดเลือกผู้เป็นยอดฝีมือโกะของญี่ปุ่น โดยจัดให้สำนักทั้ง 4 คือ ฮงนินโบ, อิโนอูเอะ, ยาสุอิ และ ฮายาชิ ส่งตัวแทนมาประลองฝีมือเพื่อชิงตำแหน่ง "เมย์จิน" จากการส่งเสริมโกะของญี่ปุ่น ทำให้อีกประมาณ 100 ปีต่อมา มาตรฐานฝีมือนักเล่นโกะของญี่ปุ่นก็ก้าวนำจีน ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของโกะรวมทั้งประเทศเกาหลีไปไกลแล้ว