กฎหมายมาตรฐานแรงงานกำหนดระเบียบไว้อย่างเคร่งครัดสำหรับชาวต่างชาติที่ ทำงานในญี่ปุ่น รวมทั้งกำหนดข้อบังคับที่ผู้จ้างงานต้องปฏิบัติตามเอาไว้ดังต่อไปนี้ (สรุปสาระสำคัญ)
(1)ห้ามเลือกปฏิบัติโดยยกประเด็นสัญชาติขึ้นมาเป็นเหตุผล

ผู้จ้างต้องไม่กระทำการใดๆ เชิงเลือกปฏิบัติความเกี่ยวข้องกับค่าจ้าง, ชั่วโมงทำงาน และเงื่อนไขการทำงานอื่นๆ โดยยกประเด็นสัญชาติ, ความเชื่อทางลัทธิศาสนา หรือฐานะทางสังคมของคนทำงาน ขึ้นมาเป็นข้ออ้างเหตุผล (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 3)
(2)ระบุเงื่อนไขการทำงานอย่างชัดเจน

เมื่อมีการทำสัญญาจ้างงาน ผู้จ้างต้องระบุค่าจ้าง, ชั่วโมงทำงาน และเงื่อนไขการทำงานอื่นๆ ให้คนทำงานรับรู้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะประเด็นค่าจ้างและชั่วโมงทำงานและข้อที่กำหนดโดยคำสั่งอื่นๆ ต้องชี้แจงรายละเอียดเป็นรายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน (ใบแจ้งเงื่อนไขการทำงาน ฯลฯ ดูเอกสารที่แนบ) มอบให้คนทำงานถือไว้ด้วย (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 15)
(3)ห้ามการบังคับใช้แรงงาน/ชักผลประโยชน์

ผู้จ้างจะต้องไม่บังคับให้คนงานทำงานที่ขัดต่อความคิดของ เขาผู้นั้น โดยใช้ความรุนแรงหรือข่มขู่ ฯลฯ และไม่ประกอบการในฐานะตัวกลางเข้าไปแทรกแซงงานของผู้อื่นทำให้ได้รับผล ประโยชน์ ยกเว้นกรณีที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 5, 6)
(4)ห้ามทำสัญญาจ้างโดยกำหนดคำผิดสัญญา, ค่าชดเชยความเสียหายไว้ล่วงหน้า หากทำงานไม่ครบสัญญา

ห้ามทำสัญญาที่มีการกำหนดคำผิดสัญญา, ค่าชดเชยความเสียหายไว้ล่วงหน้า กรณีที่ฝ่ายคนทำงานทำงานไม่ครบสัญญา เช่น ออกจากงานก่อนที่สัญญาจ้างจะครบกำหนด ฯลฯ (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 16)
(5)ข้อจำกัดการเลิกจ้างคนทำงานที่อยู่ระหว่างรักษาตัวหลังประสบภัยระหว่างการทำงาน

ตามหลักการห้ามเลิกจ้างคนทำงานในระหว่างที่หยุดงานเพื่อ รักษาตัวหลังได้รับบาดเจ็บหรือเจ็บไข้ได้ป่วยอันเนื่องมาจากการทำงานและ 30 วันหลังจากนั้น (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 19)
(6)แจ้งการเลิกจ้างล่วงหน้า

เมื่อมีเหตุต้องเลิกจ้างคนงาน ตามหลักการต้องแจ้งให้เขาผู้นั้นทราบล่วงหน้าอย่างน้อย 30 วัน กรณีที่ไม่แจ้งล่วงหน้า 30 วันจะต้องจ่ายเงินค่าจ้างอัตราเฉลี่ยเป็นจำนวน 30 วันขึ้นไป (เงินช่วยเหลือกรณีแจ้งการเลิกจ้างล่วงหน้า) ทั้งนี้ไม่รวมกรณีที่ผู้จ้างไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปเพราประสบภัยพิบัติ ทางธรรมชาติหรือเหตุสุดวิสัยอื่นๆ และกรณีที่เลิกจ้างด้วยเหตุผลทางด้านคนทำงานซึ่งจำเป็นต้องได้รับการอนุมัติ ยกเว้นการแจ้งเลิกจ้างล่วงหน้าจากผู้อำนวยการสำนักงานควบคุมมาตรฐานแรงงาน (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 20, 21)
(7)การจ่ายค่าจ้าง

ผู้จ้างต้องจ่ายค่าจ้างเป็นเงินเต็มจำนวนให้คนทำงานโดยตรง ในวันที่กำหนดทุกเดือน เดือนละ 1 ครั้งขึ้นไป แต่การหักเงินภาษี, เงินประกันการจ้างงาน, เงินประกันสุขภาพ, ค่าใช้จ่ายด้านสหภาพแรงงานตามข้อตกลงระหว่างผู้จ้างกับแรงงานนั้น เป็นข้อแม้ประเด็นต่างหาก (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 24)

(8)ค่าจ้างต่ำสุด

ผู้จ้างจะต้องจ่ายค่าจ้างให้ให้แก่คนงานในจำนวนเกินกว่าค่า จ้างขั้นต่ำสุด (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 5) โดยแต่ละจังหวัดเป็นผู้กำหนดค่าจ้างต่ำสุดแยกตามภูมิภาคและค่าจ้างขั้นต่ำ สุดแยกตามประเภทอุตสาหกรรม
(9)เวลาทำงาน, วันหยุด

ผู้จ้างต้องไม่ให้คนงานทำงานเกินวันละ 8 ชั่วโมง และสัปดาห์ละไม่เกิน 40 ชั่วโมง (44 ชั่วโมงสำหรับสถานประกอบการที่มีขนาดและชนิดของงานบางประเภท) (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 32, 40) ผู้จ้างต้องให้คนทำงานมีวันหยุดอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 วัน หรือ 4 วันขึ้นไป ต่อ 4 สัปดาห์ (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 35)
(10)การจ่ายเพิ่มพิเศษสำหรับการทำงานล่วงเวลา/การทำงานวันหยุดและทำงานรอบดึก

กรณีที่ผู้จ้างให้คนงานทำงานเกินเวลาทำงานที่กฎหมายกำหนด ไว้ (วันละ 8 ชั่วโมง และสัปดาห์ 40 ชั่วโมงในหลักการ) หรือให้คนงานทำงานในวันหยุดที่กฎหมายกำหนดไว้ (สัปดาห์ละ 1 วัน หรือ 4 วันต่อ 4 สัปดาห์) จะต้องดำเนินการตามข้อบังคับที่กำหนดไว้ในกฎหมาย (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 36)

นอกจากนั้น ยังต้องจ่ายเงินเพิ่มพิเศษในอัตรา 25% ขึ้นไปของจำนวนเงินที่ได้จากการคูณจำนวนชั่วโมงที่ที่ทำพิเศษกับค่าจ้างต่อ ชั่วโมงหรือต่อวันทำงานตามปกติ ให้แก่ผู้ที่ทำงานเกินจำนวนชั่วโมงตามที่กฎหมายกำหนด และ 35% ขึ้นไปสำหรับการทำงานในวันหยุดที่กฎหมายกำหนดไว้

สำหรับคนทำงานที่ทำงานรอบดึก (22.00 - 5.00 น.) ต้องจ่ายเงินเพิ่มพิเศษในอัตรา 25% ขึ้นไปของจำนวนเงินที่ได้จากการคูณจำนวนชั่วโมงที่ทำพิเศษค่าจ้างต่อชั่วโมง หรือต่อวันทำงานตามปกติ (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 37)
(11)วันหยุดที่ได้รับค่าจ้างในรอบปี

ผู้จ้างต้องให้คนทำงานที่ทำงานอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 6 เดือน, มาทำงานเกิน 80% ของวันทำงานทั้หมด มีวันหยุดที่ได้รับค่าจ้าง มีสิทธิหยุดงานในรอบปีหนึ่งๆ โดยได้รับค่าจ้าง (จำนวนวันที่ให้หยุด ต่างกันตามจำนวนปีที่คนทำงานผู้นั้นทำมาอย่างต่อเนื่อง สำหรับปีทำงานปีแรกให้หยุดได้ 10 วัน) (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 39)
(12)การคืนเงินและสิ่งของ

เมื่อคนงานเสียชีวิตหรืออกจากงาน และผู้จ้างได้รับคำร้องจากผู้มีสิทธิ ผู้จ้างจะต้องจ่ายเงินค่าจ้างและคืนสิ่งของที่อยู่ในสิทธิครอบครองของคนทำ งานผู้นั้นภายใน 7 วัน (เจ้าของกิจการไม่อาจเก็บหนังสือเดินทาง และบัตรประจำตัวต่างด้าวของคนทำงานเอาไว้) (กฎหมายมาตรฐานแรงงาน มาตรา 23)、
(13)สุขภาพอนามัยและความปลอดภัย

ผู้ประกอบการต้องจัดการให้คนทำงานได้รับการศึกษาด้านความ ปลอดภัยและอนามัย (ศึกษาอบรมเมื่อเริ่มจ้าง ฯลฯ) พร้อมทั้งจัดเตรียมสถานตรวจรักษาสุขภาพอนามัย เพื่อคุ้มครองสวัสดิภาพของคนทำงานรวมทั้งดำเนินมาตรการป้องกันภัยอันตราย อันจะเกิดแก่ร่างกายและสุขภาพของคนทำงานด้วย (กฎหมายความปลอดภัยและสุขอนามัยแรงงาน มาตรา 59, 66)


ที่มา....http://www.tfemploy.go.jp/7language/thai/wishing/03.html

メインメニュー

เกี่ยวกับญี่ปุ่น一覧

携帯サイト